 |
|
|
|
|
|
Interview Patrick met de Gelderlander 28 november 2009
'Als het maar geen disco wordt'
Verslaggever: Henny Haggeman
'Als het maar geen disco wordt'. Legendarische woorden, vond uitbater Patrick Leferink (39), die hij te horen kreeg toen hij tien jaar terug het toenmalige café Sesink in Baak wilde overnemen en in een eigentijds jasje gieten. De zin werd uitgesproken door Frans Helmich, nazaat van de vroegere 'heren van Baak', de lokale adel die het halve dorp in bezit had en ook het pand waarin het café zat. Leferink beloofde geen disco te maken van de dorpskroeg en doopte Sesink om tot Partycafe De Bierkaai.
"Helmich vond dat café de sociale functie in het dorp moest behouden die het altijd had gehad", zegt Leferink. "Zijn vader had het pand waarin het café zat aan hem nagelaten, maar op het hart gedrukt te zorgen dat de kroeg het sociale middelpunt van Baak moest blijven. Ik was het helemaal met Frans eens. Er komt hoogstens af en toe een live-bandje, zei ik."
Net als café Heezen in het naburige Steenderen ontpopte De Bierkaai zich het afgelopen decennium tot poppodium met bijna maandelijks live-muziek. Zo is er komende zaterdag de traditionele Rocknacht. Leferink: "De Bierkaai vervult qua live-muziek een regiofunctie. Dat moet ook wel, want Baak blijft een klein dorp."
Het dorp telt een slordige 1200 inwoners en de nering moet ook nog eens gedeeld worden met hotel Herfkens, tevens café-restaurant. Tegen de eigenaar moet Leferink overigens 'oom Jos' zeggen. Hoewel De Bierkaai tegenwoordig ook een zaal verhuurt (waar Herfkens altijd bekend om stond) is er volgens Leferink niet echt sprake van concurrentie. "Achter de schermen helpen we elkaar als bijvoorbeeld de patat of de wijn op is. Bovendien houden we 20 maart samen een lentefeest op de plaats waar normaal de kermis is."
Hoewel getogen in Baak, zag het er tien jaar terug niet naar uit dat Leferink een café in het eigen dorp zou beginnen. Als afgestudeerde aan de Hotelschool in Wageningen was hij in Arnhem op zoek naar een locatie om een kroeg te beginnen. Tot hij een telefoontje kreeg van zijn vader, die de avond ervoor tot in de late uurtjes bij Sesink aan de bar had gezeten. De toenmalige uitbaatser Ria Sesink had in vertrouwen verteld het café van de hand te willen doen. Leferink meldde zich snel en kon aan de slag nadat hij Helmich beloofde er geen disco van te maken.
Wie het oude café Sesink kent en tegenwoordig De Bierkaai bezoekt, betreedt een totaal ander café. Sesink was zonder twijfel voor het laatst verbouwd in de jaren zestig en - afgezien dan van een destijds opvallende ronde bar - gedateerd. Dat werd geïllustreerd door de Perzische tapijtjes, die op de tafels lagen. De Bierkaai onderging in een verbouwing die vijf maanden duurde een metamorfose tot moderne bruine kroeg.
Een wand in de hoek is daarbij ingeruimd voor een bierkast met daarin zevenhonderd internationale bieren. Een verzameling waarmee Leferink twintig jaar geleden startte. "'Voor mijn eigen kroeg die ik later heb', zei ik toen tegen mijn vrienden. 'Joa, joa', kreeg ik dan als antwoord. Maar kijk."
|
