Geschiedenis

"Het wapen van Baak"

De geschiedenis van een achterhoeks café. Op 21 juli 1868 stierf de laatste Van der Heijden van Baak, namelijk Ernestus Willem Franciscus Canisius van der Heijden. Vlak voor zijn overlijden, op diezelfde dag, had deze "Heer van Baak" in het bijzijn van meneer de kapelaan Glaudemans, tuinman Grotenbreg en notaris van Tricht zijn testament opgemaakt waarbij hij aan de RC Kerk van Baak f 50.000,--. schonk. Toen op 25 januari 1888 Antonius Bernardus Bosch tot pastoor van Baak benoemd werd, heeft deze op verzoek van de aartsbisschop en met gebruikmaking van dit legaat de huidige kerk gebouwd, maar daar zit een verhaal aan vast.

De pastoor wenste de kerk te plaatsen ergens bij de Zutphen-Emmerikseweg aan de grote weg opdat de nieuwe kerk niet in eenen hoek, maar geheel vrij zou komen te liggen. De nieuwe heer van Baak, Gerardus Antonius Helmich en zijn echtgenote Engelbertha van Middachten tot Frieswijk dachten daar evenwel anders over. Zij gingen er vanuit dat zij vanuit het "Huis te Baak" het "gezigt op de nieuwe kerk moesten hebben". Daarom werd het terrein gekozen waar de kerk nu staat, maar er werd bepaald dat dan "het huis bij Herfkens zoude worden afgebroken en elders geplaatst worden zonder nogthans het gezight op de nieuwe kerk te belemmeren en dat de oude Kerk, waschhuis, paardenstal en koetshuis zouden worden afgebroken, alles ten koste van het Kerkbestuur; het Kerkbestuur zou in ruil daarvoor de grond voor de nieuwe kerk en ook de grond waarop de oude kerk en de pastorie stonden in eigendom verkrijgen".

Het huis van Herfkens is toen verplaatst en in opdracht va Gerardus Antonius Helmich met dezelfde stenen herbouwd aan de overzijde van de Wichmondseweg, op nummer 28, de plaats waar nu het café "Het Wapen van Baak" staat, oftewel de Bierkaai. Café en Kerk dateren dan ook uit het jaar 1890, al zal het café vast iets eerder zijn gereedgekomen. Met recht kan dan ook gesproken worden over de kerk tegen over het café, in plaats van "het café tegenover de kerk". Voor zover mij bekend is de boerderijwoning cq. café van meet af in gebruik geweest van Herfkens, de opa van Jos Herfkens. De vader van Jos is daar in 1902 geboren. Vanaf 1934 tot 22 februari 1966 heeft Werner Bernard Helmich (11 maart 1913 - 22 februari 1976), de laatste "Heer van Baak de "cafeboerderijwoning" verpacht aan Johannes Antonius Sesink (geboren 16 oktober 1903, overleden 2 februari 1997); "Jan" Sesink, zoals hij genoemd werd, was gehuwd met Alberta Wilhelmina Wolbrink (geboren 11 augustus 1907,overleden in 1991).

Op 22 februari 1966 nam zijn zoon Theodorus Bernardus Antonius Sesink, geboren 3 juni 1936 het heerlijk ouderwets plattelandscafe over van zijn vader, op 11 mei 1966 gevolgd door alle tot het bedrijf behorende roerende goederen: Tot de overgedragen "levende inventaris" behoorden een werkpaard, een rundveestapel bestaande uit 10 melkkoeien, 4 vaarzen, 6 pinken en 7 kalveren, 3 zeugen,9 mestvarkens, 3 opfokgeiten en 18 biggen. De dode boerderij-inventaris bestond uit een melkmachine, een melkwagen met motor, een gierpomp, een harkmachine, een schudder en enkele kleine werktuigen. De café-inventaris ter waarde van f 3.800,-- bestond uit een televisieapparaat, een koelkast, een kachel, een biljart, tafels stoelen en een bescheiden cafévoorraad; Theo was getrouwd Maria Amalia Theresia Bergman, geboren op 15 augustus 1934 te Wichmond, in Baak en omstreken beter bekend als "Ria". Als spoedig wisselde Ria haar beroep als kraamverzorgster in om te helpen in de boerderij en in het café.

Op 18 januari 1975, verhuurde Werner Bernard Helmich het cafe-woonhuis voor het eerst officieel aan Theo en Ria, exclusief het daaraan annex agrarische woon- en bedrijfsgedeelte dat nog aan vader Jan Sesink was verpacht. Het agrarische bedrijfsgedeelte (de deel) maakte op een gegeven moment plaats voor een slijterij. Theo en Ria hebben het cafepand grotendeels zelf onderhouden. Onder de bezielende leiding van Ria is het café uitgegroeid tot een bloeiend gemoedelijk dorpscafé. Op 25 juli 1994. verkreeg ik uit de nalatenschap van mijn vader en na een gedeeltelijke boedelverdeling de volle eigendom van het café. Zes jaar na het overlijden van Theo (1993), die aan een slepende spierziekte leed, hield Ria het op 10 april 1999 voor gezien. Zij had er 33 jaar opzitten. Een grote blijk van waardering voor de wijze waarop Ria het café altijd draaiende heeft weten te houden is op zijn plaats.

Op 21 april 1997 werd ik gebeld door ene "Bennie Leferink" . Hij wist mij toen al te vertellen dat Ria plannen had er mee te stoppen. Voor zijn zoon Patrick die op de horecaschool in Ede zat en die één grote levenswens had, namelijk een "eigen" café, hij mij weten bijzonder geïnteresseerd te zijn in overname (huur) als Ria er mee zou stoppen. En zo is het gegaan. In 1999 en 2000 volgen er twee gigantische verbouwingen die inmiddels hebben geleid tot het mooiste café van de hele Achterhoek, dankzij een goede samenwerking en wederzijds vertrouwen tussen eigenaar en huurder.

Frans Helmich,
20 mei 2008